Log in
Gebruikersnaam:

Wachtwoord:


Wachtwoord vergeten?

Registreer u nu!
Hoofdmenu

Bekijken dit onderwerp:   1 Anonieme gebruikers



« 1 ... 9 10 11 (12) 13 14 15 ... 33 »


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Dit is een echte DOLLE!
Lid sinds:
18/10/2008 0:25
Uit Zuidlaarderveen (Drenthe)
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 3485
Offline
... en ook dit herken ik weer... 3 x raden... van Calla.

Als 1 ding tegelijk niet lukt om hun de zin te geven, dan gaan ze het combineren.

Het zijn sluwe rakkers, Dobers.

Dat hele patroon en het meervoudig zijwaarts inkomen, ik ken het, in het begin lukte het mij nog om razendsnel een zijwaarts tikje met mijn voet tegen een achterpoot te geven. Dat hielp... even...
Maar dat had ze gauw door, en aangezien een Dober altijd sneller is dan een mens, wist ze die tactiek binnen de kortste keren te omzeilen door met haar achterhand net buiten mijn bereik te springen.
Hierdoor kwam natuurlijk juist haar kop mijn richting op, iets dat ik NIET wilde.

Nu nam ik een mini-waterpistooltje mee, op het moment dat dit gedrag weer optrad sprietste ik haar daarmee op de kop.
Dit bleek echter ook weer helemaal verkeerd ingeschat: ze schrok daar namelijk zo buitensporig panisch van, dat ze de eerstvolgende wandelingen zowat een meter afstand van mij hield, van "naast" of "volg" kon zo geen enkele sprake meer zijn: ik had haar jegens mij volledig wantrouwend "gesprietst".

Heeft even geduurd voordat ze daar van bekomen was, maar dat is nu ook juist het punt: te veel, te vaak corrigeren is ook fout, sommige honden trekken dat helemaal niet, waar anderen zich er geen barst van aantrekken.
Het hoeft toch ook niet allemaal meteen goed te gaan, Duke heeft nogal wat achter de kiezen, het is een herplaatser met een "rugzakje" aan verwarrende ervaringen.

Rust en vertrouwen heeft hij nu meer nodig dan wat dan ook. Op te veel details nu al meteen de nadruk leggen, kan voor Duke gewoon te veel ineens zijn.

Met Calla, die een heel nerveuzig, snel verward, en gauw overprikkeld type is, heeft het voornamelijk heel veel tijd gekost.Steeds weer, ontelbaar vele keren, stoppen met wandelen zodra er ongewenst gedrag begon. Ook het in de riem hangen/bijten is afreageren van de hond, mag niet: stoppen en eerst los. Niet los is geen stap meer zetten en dat met alles.

Calla kwam als amper 7 weken puppie bij mij, en al gauw groeit zo'n pup op tot puber, en begint het...

Heb daar in het begin ook een personal dog-trainer bij gehaald, die zo straf te werk ging, dat het alleen maar erger werd. Ze werd er helemaal gek van angst van en begon de trainer ook te ontwijken en in de rug "aan te vallen" diens jas daarbij kapot scheurend.
Verontrustend?
Niet echt, maar wel duidelijk: ze was 6-7 maanden en kon totaal die druk niet aan: hoe meer druk er op, hoe meer ze de kluts kwijtraakte.
Trainer ogenblikkelijk afgeschaft: die had dat moeten zien.

We zijn toen eerst maar eens lange, avontuurlijke wandelingen AAN DE LIJN samen gaan maken, ZONDER MEER, dus ook niet met snoepjes (geen belangstelling), speeldingen (liet ze na 1 x op de grond vallen), of commando's.
Gewoon lopen, elke keer een heel andere route, ik zei alleen nog maar iets als ze het goed deed, dus: niet aan de lijn trok,niet fixeerde op fietsers, auto's in de verte, haar eigen schaduw op de grond, etc.
Nee, ze had daarbij aanvankelijk helemaal geen enkele belangstelling voor MIJ, absoluut niet, dat liet ik maar even voor wat het was... maar ze werd al gauw in beslag genomen door het samen steeds andere onbekende wandel-omgeving verkennen, ging ze ergens op fixeren, draaide ik links of rechts om of weg.
Broekspijpen of lijn was uiteraard meteen stoppen met lopen.

Van de lijn deed ik niet, wel had ik een 10 meter paardenlongeerlijn meegenomen, en zodra Calla na een half uurtje een beetje kalmeerde, hing ik die er aan, zo had ik nog wat controle, en zij meer vrijheid en zelfvertrouwen.
Zonder dat we elkaar helemaal "kwijt" dreigden te raken.

Het zonder meer toestaan van alle vrijheid buitenshuis bleek zij helemaal niet aan te kunnen, want ging dan volledig uit haar dak en door het lint. Het was te veel ineens. Te veel van het goede, zeg maar.

In het begin hadden we zelfs dat als ik een onbekende route in sloeg dat ze begon te neuzelen en te piep-janken en bloednerveus werd.
Onzekerheid, overprikkeldheid, maar ik was er altijd als zekere factor, aan de andere kant van die lijn. Zo leerde zij dat zolang ze bij mij in de buurt bleef, niks "eng" was.

Wat ook gigantisch heeft geholpen is samen met iemand, met een andere stabiele hond die nergens van op kijkt, samen, op wandel gaan.

Daar plakte ze dan ook meteen aan, als die maar uit beeld verdween werd ze hysterisch... maar kwam naar mij toe.

Inmiddels (en het heeft echt heel lang geduurd)heeft Calla een smak meer vertrouwen, niet alleen in zichzelf, maar ook in mij, en hebben we een hele hechte band. En zijn onze zwerftochten (nog steeds zo mogelijk elke keer een andere route!) het hoogtepunt voor ons beiden.
Net als met sommige mensen, zijn er ook Dobers die "zichzelf uit onzekerheid overschreeuwen" en gewoon niet met te veel prikkels tegelijk om weten te gaan, en dan maar ogenschijnlijk zich heel uitdagend en dominant op gaan stellen: UIT ONZEKERHEID, ja, ook pups en pubers. JUIST die.
Ze zijn absoluut niet allemaal van hetzelfde Dober-slag.

Een ogenschijnlijk dominante hond hoeft dat helemaal NIET te zijn, het tegendeel kan aan de hand zijn.

Het plasje laten lopen als baas (V.) in beeld komt van Duke bijvoorbeeld, is een absoluut onderdanigheids-gedragsteken.

Ook zijn verleden met JUIST als baas (V. of vorige V.) soms nog in de omgeving verschijnt (of hij weet dat) janken en blaffen en piepen, is een teken van onzekerheid.
Het is een van de allermoeilijkste dingen om "er uit te krijgen".

En zeker op de (geschatte) leeftijd van Duke.

Met Calla gaat dat nu 80% van de keren goed,maar we zijn er nog niet! Eerder ging het 95% van de keren totaal NIET, dus we zijn al een aardig eind gekomen, daar heb je bij sommigen wel een hele lange adem voor nodig.

Afdwingen lukte bij haar totaal niet, integendeel.

Geef Duke de tijd, en alleen duidelijkheid, maar niet te veel ineens verwachten, je hebt hem nog maar net: het lijkt me een wereldhond, maar je kunt hem onbedoeld ook overbelasten.

Gepost op: 10/10/2012 16:23
_________________
http://www.doberdreams.nl//
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Dit is een echte DOLLE!
Lid sinds:
9/12/2008 20:57
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 6143
Offline
Het Dierenasiel in Den-Haag waar Duke vandaan komt,schrijft schattige en leuke verhaaltjes, bij iedere asielhond.
Blijkbaar wordt er nooit een op een gewandeld,want dan was dit gedrag naar voren gekomen gekomen,en zou dit ook vermeld moeten worden!

Yvonne,heeft dit vermeld,niet het asiel,in mijn ogen is dat een hond niet goed genoeg lezen.
Ik begrijp heel goed dat je maken hebt met vrijwilligers,en dat ieder asiel in feite onderbezet is,maar ik vind dit toch een slechte zaak!

Iedereen doet het op zijn manier,iedereen doet het ook goed,of dit nu een cursus bij Martin Gaus is,of een reguliere hondenclub/school./kringgroep.

Het ideaalbeeld is trainen op een eerlijke en positieve manier,het liefst met de fluwelen handschoen
Bij sommige Dobers helpt/werkt dit..bij anderen niet.

Het niet los willen laten is daar een voorbeeld van,je kan ruilen,het voorwerp voor een ander voorwerp,of een snoepje,werkt dit niet,moet je het anders gaan doen,want anders ga je soebatten,en dan geef je Duke een GIGA-voordeel.

Beter een keer een goede en duidelijke correctie dan bezig blijven..5,6 of meerdere keren.
Zinloos,en je Dober houd je voor de gek.

Dat springen ,zijwaarts en happen is heel vervelend…en slim bovendien,ik verwacht dat Duke kennis heeft mogen maken met een knie,dus laat hij het uit zijn hoofd[heeft dus geholpen!]
Zijn trukendoos zit nog vol genoeg,dus nu maar op andere een manier.

Duke je rug toekeren kan helpen..maar ik verwacht dat hij gewoon in je rug gaat springen en happen..of gaat [aan]blaffen.

Aanpakken!, goed en duidelijk!,dit is vervelend,ongewenst,en respectloos gedrag.
Met een tuigje kan je niet voldoende corrigeren.

Dat plassen s“ochtends,is vaak blijdschap,Duke heeft een volle blaas,en dan kan hij sprenkelen,hoeft niets te maken te hebben met onderdanigheid,want als dit een deemoedplasje is,dan doet Duke het telkens,zodra jij [V] thuiskomt,dit is dus niet het geval.

Gabrielle,zoveel mensen zoveel meningen,haal eruit wat jou het beste lijkt.
Nogmaals ga trainen,bij een goede kringgroep,ervaren mensen,die je adviseren en begeleiden,er gaat letterlijk een wereld voor je open.,daar wordt probleemgedrag op een juiste manier aangepakt,door mensen met Doberervaring!

Gepost op: 10/10/2012 16:55
_________________
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Kan gewoon niet weg blijven
Lid sinds:
1/10/2012 15:54
Uit Den Haag
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 214
Offline
Bij Duke is de combi spring/blaffen/happen in dit geval geen gedrag van overprikkeld zijn of zgn. overspronggedrag, het was vandaag puur uitdagen om leiderschap.
Ik sta er streng boven op. Als hij los is en begint te happen/blaffen/springen dan sta ik gelijk stil, grijp ik hem bij tuig of band, lijn hem aan en laat hem zitten.
Voor de rest zeg ik niets tegen hem.
Daarna loop ik aangelijnd verder, met een hele korte lijn, hij kan geen kant op.
Als hij weer rustig is laat ik hem gaan, doet hij een hernieuwde poging dan sta ik gelijk stil en laat hem weer zitten.
Het is puur het zijwaarts tegenop me springen waar ik geen antwoord op heb.
En morgen, door een 2e bal mee te nemen krijgt hij echt geen kans NIET LOS te laten.
Overigens, vandaag heb ik ook gewonnen, ik kon aan zijn kop zien dat hij los zou gaan laten, daarna heb ik de kong in mijn zak gedaan. Jammer voor hem.
Met mijn rug naar hem toe gaan staan vind ik geen goed idee, ik denk dat hij dan doodleuk in mijn rug springt en aangezienn ik het dan niet kan zien aankomen, loop ik de kans plat op mijn bek te gaan.
Bij zijn avondwandeling ben ik benieuwd of hij weer het blaf/hap/springgebeuren gaat toepassen.
Ik denk dat ik trouwens een waterpistool meeneem, zodra hij zijwaarts tegen me opspringt krijgt hij een lading water in zijn bek.
Ik ben echt op zoek naar trucs,dingen waar ikzelf nog niet aan heb gedacht.

Gepost op: 10/10/2012 17:39
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Dit is een echte DOLLE!
Lid sinds:
18/10/2008 0:25
Uit Zuidlaarderveen (Drenthe)
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 3485
Offline
Zero en ikkus zijn het dus niet eens. Maar dat komt wel vaker voor, hahaha....!

Bijvoorbeeld:

Ik ga echt NO WAY dat "niet los willen" voor mekaar krijgen door laten ruilen met een ander voorwerp, loslaten is loslaten, en daar krijg je niks anders voor. Juist DAT is "Soebatten".

Ook ben ik het er niet mee eens dat je een herplaatser zoals Duke meteen de eerste dagen al zo dwingend moet "aanpakken".

De huisregels: okee. Die mogen meteen duidelijk zijn.

Maar laat hem es effe bijkomen, het is immers geen onbeschreven blad, en bekijk eerst zelf eens wie je als honden- karakter hier voor je hebt, zo doet hij dat ook, met jou als nieuwe baas.

Dat duurt meer dan een paar dagen, en verandert ook ongetwijfeld nog in de komende weken.

Je hebt toch alle tijd van de wereld, met Duke, dan hoeft het ook niet allemaal vandaag of morgen al in kannen en kruiken te zijn?

Maar goed, dat is mijn visie.

Gepost op: 10/10/2012 17:46
_________________
http://www.doberdreams.nl//
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Kan gewoon niet weg blijven
Lid sinds:
1/10/2012 15:54
Uit Den Haag
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 214
Offline
@Terpentijn, ik ben het helemaal met je eens dat het niet in een paar dagen in kannen en kruiken hoeft te zijn.
Er zijn huisregels, daar houdt hij zich goed aan en echt trainen....nou over een maandje misschien? Of nog later?
Eerst rust en duidelijkheid.

Overigens train ik wel speels. Duke sprong gisteren achter zijn bal een paar keer over een boomstam heen, ik maak dan gelijk gebruik van de gelegenheid om HOOG te roepen. Maar het is geen opdracht, het is gewoon een woord, verder niks.
De connectie wordt zo heel rustig zonder druk gelegd en over een maandje ga ik misschien eens HOOG roepen, maar dan wel als opdracht. Doet ie het niet, prima want het is nooit als training gebruikt, slechts als woord.

Met soebatten zit ik er tussen in, tussen jou en Zero.
Als ik iets echt niet kan winnen,ook niet op kracht, zoals een dober met een kong in zijn bek, dan heb ik geen keus.
Dan moet ik soebatten. Maar wel op MIJN manier. 2 ballen dus.
Vanochtend heb ik het uiteindelijk opgelost door de voordeur dicht te doen terwijl Duke buiten zat te grijnzen. Een beetje gemeen, maar het hielp wel. Hij liet gelijk LOS want hij schrok, ik naar buiten pak de kong en ga (natuurlijk) als 1e weer naar binnen met de kong in mijn hand.
Verder maak ik er dan ook richting Duke geen woord aan vuil.

Maar, blaffen, happen en springen naar de baas accepteer ik NIET. NOOIT.
Dus vanavond ga ik met een waterpistool lopen.
Zul je trouwens zien dat de opstandige bui van vandaag weer over is en hij loopt als een lam.

Gepost op: 10/10/2012 18:13
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Dit is een echte DOLLE!
Lid sinds:
9/12/2008 20:57
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 6143
Offline
Quote:

terpentijn schreef:
Zero en ikkus zijn het dus niet eens. Maar dat komt wel vaker voor, hahaha....!

Bijvoorbeeld:

Ik ga echt NO WAY dat "niet los willen" voor mekaar krijgen door laten ruilen met een ander voorwerp, loslaten is loslaten, en daar krijg je niks anders voor. Juist DAT is "Soebatten"
Dequote]

Als je mijn post goed gelezen hebt,is het juist DAT waar ik op doel.

Niets ruilen en niet soebatten,LOS is LOS.

vallt dit kwartje niet..of niet goed genoeg,kan je het namelijk verliezen van je Dober.

Gepost op: 10/10/2012 19:06
_________________
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Dit is een echte DOLLE!
Lid sinds:
9/12/2008 20:57
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 6143
Offline
Quote:

Het niet los willen laten is daar een voorbeeld van,je kan ruilen,het voorwerp voor een ander voorwerp,of een snoepje,werkt dit niet,moet je het anders gaan doen,want anders ga je soebatten,en dan geef je Duke een GIGA-voordeel.quote]

Dit bedoel ik dus..lees eerst even!

Gepost op: 10/10/2012 19:08
_________________
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Dit is een echte DOLLE!
Lid sinds:
1/8/2007 15:14
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 339
Offline
Meestal reageer ik niet in dit soort topics, omdat ik geen expert ben. Maar nu doe ik het toch, vooral in het belang van Duke en vooral NIET om iemand er een slecht gevoel van te geven of om kritiek te leveren of wat dan ook.
Ik lees dit topic mee en vind het fijn voor Duke dat hij zo'n gemotiveerd baasje heeft gevonden. Uit de verhaaltjes van de afgelopen dagen merk ik echter op dat Duke al heel zoveel moet . Waarom moet Duke nu al een bal los kunnen laten? Weet iemand of hij dat ooit daarvoor geleerd heeft?

Gabrielle, niets ten nadele van jou, maar waarom leer je Duke niet het woordje Nee of Foei, of wat dan ook. Dan laat je hem vervolgens zijn gang gaan, als hij iets doet wat niet mag krijgt hij nee (en evt afzondering want daar was je al mee begonnen). Hij heeft dan verder de vrijheid om de hele nieuwe situatie te onderzoeken en er vertrouwd mee te raken. De enige keer dat hij bijvoorbeeld in huis geen nee krijgt is las hij zelf naar zijn plaats gaat, geloof me, dat hebben ze zo door en je zei zelf ook al dat Duke een slimmerik was. Dat nee kan ook tijdens de wandelingen. En als je de bal of de kong één keer gooit en hij houdt hem vast de rest van de weg, niets mis mee toch? De rest komt later wel als hij meer vertrouwen heeft en weet dat hij op je kan bouwen.
Zorg dat hij niet trekt, zorg dat hij niet opspringt, dat zijn al een heleboel dingen om aan te wennen in de nieuwe situatie.
Dat opzijspringen zou je kunnen corrigeren door de lijn nog korter te houden en zodra hij dreigt een verkeerde beweging te maken trek je de riem naarbeneden, dan kan hij geen kant op. En vervolgens wat je al zelf deed, want dat voelt goed voor jou.
Nogmaals, het is geen negatieve kritiek, maar het hondje heeft nogal wat achter de rug de afgelopen week, ik denk dat je veel meer bereikt door daar een klein beetje rekening mee te houden. Je zorgt er toch wel voor dat hij de leiding niet overneemt, dus rustig aan.
Heel veel succes, het komt vast goed, en vergeet niet ook van Duke te genieten.

Gepost op: 10/10/2012 22:59
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Guest_
Daarom zei ik ook dikke kleding aan hahaha maar ok elke tip is er één. Joy van mij is ook erg moeilijk al is het nog een jonge hond maar elke vorm van hard aanpakken breek ik haar. Het enige wat werkt is totaal negeren en ja dat doet soms pijn die nagels in je rug. Maar ok happen enzo is weer van een ander kaliber. Inderdaad een waterpistooltje kan wonderen doen. Ik ben van mening dat er niet altijd mensen met verstand bij een kringgroep zitten maar dat is mijn ervaring. Dat er nog steeds op clubs gewerkt wordt met dwangapport is van de zotte. De teletac wordt maar gepakt of het een wondermiddel is. Je kan je hond straffen en aanpakken maar of hij dan zo graag voor jou werkt of dat hij bang is voor de straf die hij krijgt blijft de vraag. Ik heb beide trainingen gedaan en voel me persoonlijk lekkerder met de positieve aanpak en tuurlijk moet ik Joy ook wel eens "aanpakken" maar dan heeft het ook echt kracht en is ze onder de indruk. Ik denk dat je met geduld, liefde en consequent zijn een heel eind komt. Wat slimme trucjes en hier en daar een correctie juist uitgevoerd moet het lukken. Heel veel succes en pak van alles wat iederen schrijft de dingen eruit die voor jou goed voelen, maak er een shake van en je het de juiste cocktail !

Gepost op: 11/10/2012 9:27
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur


Re: Misschien binnenkort een Dobermann....
Kan gewoon niet weg blijven
Lid sinds:
1/10/2012 15:54
Uit Den Haag
Groep:
Geregistreerde gebruiker
Berichten: 214
Offline
Gisteravond ben ik met Duke met de DukeGun gaan wandelen. De DukeGun is een waterpistooltje van mijn zoon, de D.Gun dus.
Wat ik al voorspeld had, hij was heel braaf…..tot de laatste paar meters, toen wilde meneer spelen en blafte één keer…..hup, daar had ie een straal water te pakken!
Het mooiste was dat hij niet kon zien dat ik het deed, het is daar namelijk pikdonker ’s avonds.
Hij schrok, sprong opzij maar ontspande zich gelijk en heeft daarna niet meer geblaft of geeist.
Prima dus.
Vanochtend zijn we vroeg naar de duinen gegaan.
Ik had zowel de kong als een bal bij me. En de D.Gun natuurlijk.
Gisteravond had ik me iets bedacht wat ook bij mijn puberende Duitse Herder goed werkte, nl. positieve implementatie; ofwel, LOS laten moet leuk zijn, want wordt beloond!
We zijn dus eerst gaan gooien met de kong, LOS, bal, LOS, kong, LOS, bal LOS……en toen even niks.
Stukje lopen, weer afwisselend gooien.
Toen alleen de bal, die vindt hij namelijk minder interessant dan de kong, de kong is van MIJ…denkt hij.
Toen weer afwisselend kong en bal, en toen alleen de kong, zonder de bal in handen. Dus hij wist en zag dat er niks anders kwam. ….dat was even spannend….maar hij liet LOS..en ging braaf zitten, zodat ik de kong kon oppakken en nog een keer kon gooien.
Daarna heb ik nog even afwisselend gegooid en toen beide speeltjes in mijn zakken gedaan, want ik wil nu even geen strijd bij de voordeur, dit was weer even genoeg gewerkt.
Aan het einde van de duinen sprong meneer tegen mij op en ik gaf dus direct een sprits uit de D.Gun, ha, ha, daar schrok hij zo van dat hij prompt ook heel braaf en met losse lijn naast me ging lopen.
Overigens wel met een ontspannen lijf en een blij hoofd.
@ Rimke, van Duke’s vorige eigenares weet ik welke commando’s hij kent en die moet hij dus gewoon opvolgen. LOS valt daar dus ook onder.

Ja, Duke heeft een rugzakje, niet dat ik er veel van merk. Ik zie een blije, gelukkige hond die zich als een puber gedraagt. Alleen de 1e 3 dagen liep hij als een idioot rond, nu is er rust in de tent, hij weet dat dit thuis is.
Ik vind het pubergedrag positief. Want eigenlijk zoekt hij grenzen bij me, en als je grenzen zoekt voel je je dus eigenlijk veilig, net als puberende kinderen.
Maar een rugzakje is geen reden om niet op te voeden of om medelijden met hem te hebben.

Verder zie en lees ik hier veel verschillende opvoedstijlen.
Als ik het zo inschat is Zero van de harde school en Terpentijn van de zachte school.
Ik ben mijn eigen school.

En soms vind ik dat er slecht wordt gelezen, zoals in alle fora trouwens.
Duke heeft, zoals ik heb geschreven één keer wat urine laten lopen. Het zal mij worst wezen of dat uit onderdanigheid of van blijdschap was. Hij doet het niet meer, maar dan lees ik dat hij “’s ochtends plast”, nee, lezen: één keer!
Als ik vraag om advies tegen zijwaarts springen, waarom dan een hele les over opvoeden?
Ik vroeg alleen maar advies tegen zijwaarts opspringen.
Ik WEET hoe ik een puberende hond moet opvoeden, ik heb 3 herders gehad, waaronder één zgn. onplaatsbare reu.
En herders verschillen echt niet zoveel van Dobermanns. Een hond is gewoon een hond.
Het is niet zo, zoals iemand hier ergens schreef dat een Herder het na 3 x doet. Ja, hij snapt het maar doen, ho maar. Net als een Dobermann.
Verder krijg ik natuurlijk ook heel veel goede tips en adviezen. Daar ben ik heel blij mee!
De GANG is een hele goede…gisteren heeft hij er weer 2 x opgestaan, de D. Gun, het eerst buiten oefenen met BLIJF…dank daarvoor.
Geschreven tekst leest vaak harder dan als dusdanig bedoeld, dat maakt het ook lastig.
Neem dus maar van me aan dat ik nooit of te nimmer iets rot of persoonlijk bedoel.

En even terug over het LOSlaten…..vertel mij maar hoe je een puberende hond, die vast heeft besloten niet LOS te laten, kan overhalen dit wel te doen.....
Zero en Terpentijn, jullie kunnen wel leuk schrijven LOS is LOS, maar dat werkt dus niet zo bij een puber.
Ik kan aan de kong gaan trekken, maar dat wint hij. Dat doe ik dus niet. Fysiek geweld, slip- of andere kettingen zijn bij mij uit den boze. Hem tegen de grond smijten oid. ook.

Het enige wat ik dan kan doen is slimmer zijn dan hij is. Gisterochtend sloot ik hem dus buiten zijn huis. Hij liet van schrik prompt LOS, de beloning was dat hij naar binnen mocht.
Vandaag dus de oefening: LOSlaten is leuk!
En zelf de speeltjes naar huis nemen en hem niet de kans geven weer de strijd met me aan te gaan bij de voordeur.

Duke heeft vanochtend iets nieuws geleerd, trouwens. Eten mag alleen in de KEUKEN worden opgegeten. Hij heeft geitenvlees en een haringkop gegeten en die haringkop wilde hij op mijn Perzisch kleed opeten…..nou nee dus.
KEUKEN dus!

Gepost op: 11/10/2012 10:42
Verstuur bericht naar andere applicatie Verstuur






U mag onderwerpen bekijken.
U mag geen nieuwe onderwerpen starten.
U mag geen reacties plaatsen.
U mag uw berichten niet bewerken.
U mag uw berichten niet verwijderen.
U mag geen nieuwe polls toevoegen.
U mag niet stemmen in polls.
U mag geen bestanden bijvoegen bij uw bericht.
U mag niet posten zonder goedkeuring.

[Uitgebreid zoeken]


copyright (c) 2014 www.hetdolledoberforum.nl / www.dobermannforum.nl